بسم الله الرحمن الرحیم وصیت نامه
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ (180) فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (181) فَمَنْ خافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفاً أَوْ إِثْماً فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( [سوره البقرة (2): آيات 180 تا 182])
بر شما مسلمانان واجب شد كه هنگامى كه يكى از شما را مرگ فرا رسد اگر چيز خوبى از خود بجاى گذارده، وصيت براى پدر و مادر و نزديكان بطور شايسته كند، اين حقى است بر پرهيزكاران.- پس كسى كه آن را بعد از شنيدن تغيير دهد تنها گناه آن بر كسانى است كه آن (وصيت) را تغيير مى دهند خداوند شنوا و دانا است.- كسى كه از انحراف وصيت كننده (و تمايل يك جانبه او به بعض ورثه) يا از گناه او (به اينكه وصيت به كار خلافى كند) بترسد، و ميان آنها را اصلاح دهد گناهى بر او نيست (و مشمول قانون تبديل وصيت نمى باشد) خداوند آمرزنده و مهربان است.
پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند : سزاوار نیست که مسلمان شبی را به صبح آورد مگر اینکه وصیت او آماده باشد .
قال عليه السّلام يوما: اصحابى، اخوانى، عليكم بدار الآخرة، و لا اوصيكم بدار الدّنيا، فانّكم عليها و بها متمسّكون. اما بلغكم ما قال عيسى بن مريم للحوارييّن؟ قال لهم: قنطرة فاعبروها و لا تعمروها. و قال: ايّكم يبنى على موج البحر دارا؟ تلكم الدّار الدّنيا و لا تتّخذوها قرارا.
يعنى: آن حضرت روزى به اصحاب خود فرمودند: اصحاب من! برادران من، همانا وصيّت مى كنم شما را به تدارك و تهيّه خانه آخرت، و براى سراى دنيا شما را وصيّت نمى كنم، زيرا كه شما در دنيا حريص هستيد و متمسّك به آن مى باشيد،
آيا به شما نرسيده است آنچه عيسى بن مريم عليه السّلام به حواريّين گفت؟ فرمود (عیسی علیه السلام) به ايشان كه: دنيا پلى است، از اين پل عبور كنيد و برای آبادی وعمرانش مكوشيد.
يعنى از پل بايد گذشت نه به آرزوى اقامت نشست.
و همچنین عيسى عليه السّلام فرمود: كدام يك از شما بر موج دريا عمارت و ساختمان بنا مى كنيد؟!! دنياى شما نیز همچون موج است پس چنين مكانى سست بنيان را محل آرام و قرار ندانيد.
در ره عقبى است دنيا چون پلى بى بقا جايى و ويران منزلى
فوج مخلوقند همچون موج بحر هالك اندر قعر يا در اوج بحر[1]
[1] . برگرفته از: منتهى الآمال فى تواريخ النبى و الآل عليهم السلام(فارسى)، ج 2، ص: 1115
برچسب:
نویسنده: آرشان اسماعیلی